Wednesday, August 17, 2011

telefon awam dan aku...


owh telefon awam...
dulu kala masa sekolah telefon awam ni memang dah jadi perkara terpenting...
aku dulu duk kat asrama....
5 tahun dok asrama macam2 ragam kita leyh tengok...
hanya kerana telefon awam...hurm....
telefon awam dulu penting k..sebab dulu xbole bawak handphone ke asrama...
so bila hari cuti jer pasti ade Q untuk pakai telefon...
ada yang nak call pakwe...
ada yang nak call parent..
macam2 la..kalo yang call pakwe tu selagi duit syiling x abiz cakap je xhenti-henti...
xkisah la walaupun rasa lenguh berdiri dengan lama...
kalo turn senior call...
si junior kene senyap jer..xleyh marah2 bila diorang bergayut kat telefon tu lama2...
takut kena hentam balik ngan kakak2....
nanti kena marah.kena buli...kena ragging..
dulu aku pun pernah lalui macam mana mencari duit syiling...
nak guna fon awam ni tu la...seminggu simpan duit syiling nak guna telefon...
tapi dulu2 tu masa time cinta monyet....bercinta ngan dak sekolah lain...
so nak lepaskan rindu la konon....
xsuka ngan sikap aku yang xmatang dulu2...
so nak bergayut kena la cari duit syiling...hehehe...
kadang kala ngan dak aspura (asrama lelaki)
pun penah gak call....dak laki berani bawak handphone g asrama k....berni mencuba kot...
sekarang, telefon awam pun dah jarang guna...
dak2 sekolah sekarang semua dah ada handphone...handphone canggih2 lak tu..
kalah aku...
diorang guna handphone awam kalo kredit abiz...
hurmm...dak sekarang xmacam dak dulu2....
dulu..syiling n telefon awam bagai 1 benda yang penting...
tapi sekarang...dunia semakin maju....
diorang pandang telefon awam sebelah mata jer....
semakin moden dunia....gini lah...betul x??
hehehehe.....
tapi sekarang telefon awam banyak yang dah rosak..mentang-mentang orang jarang pakai..
manusia-manusia yang xbertanggungjawab rosak kan telefon tue....
abiz membazir...
tapi kenangan syiling dan telefon awam aku tetap xleyh lupa kan....
kalo di ingat kan balik rasa nak gelak guling2...macam mana g merayu kat adik2 junior nak syiling
diorang.....



No comments: